Grijze roodstaart Karel
Zomaar op een middag ging bij Daphne de deurbel.Er stond een man die ze kende uit het dorp. Zijn vader had een grijsje en die moest weg en hij wilde weten of hij bij ons terecht kon. Wat weten we van Karel, nou niet zoveel. Karel zat nog maar 4 maanden bij deze meneer.Meneer vertelden het verhaal dat hij 4 maanden geleden bij Doeland stond, er kwam een vrouw de winkel binnen lopen die zei tegen de meneer achter de balie: hier mijn man is dood en ik heb er niks mee.  Meneer had meteen zoiets ja nou dat is ook wat, geef maar hier.Maar hij had er geen tijd voor, en wou het beste voor Karel. Nu zit Karel dus in de opvang. Het is een droppie



Vanmorgen scheen de zon dus na het eten eerst even naar buiten.
Wat vooral opvalt is dat Karel zelf wilt bepalen of hij uit de kooi komt of niet. Hij maakt er een spelletje van: Wat jij wilt, doe ik niet. Die strijd gaan we niet met hem aan. Ik pakte een muziekspeeltje en ging er zelf mee spelen. Toen pakte ik Charlie en liet Charlie ermee spelen. Uit mijn ooghoeken zag ik Karel rekken en wiebelen. Hij wilde ook wel even met dat rare speeltje spelen en wilde maar wat graag uit de kooi. Hij stapte dan ook snel op mijn hand toen ik het deurtje opende. Goed gedaan Karel! Als beloning mocht hij even met het speeltje spelen.

Nu dus eindelijk naar buiten!
Zo'n kopje spreekt altijd weer boekdelen als je voor het eerst met zo'n opvangertje naar buiten loopt. Ineens voelen ze de wind door hun veertjes waaien en kunnen ze hun luchtzakjes vullen met verse lucht. Wat gaat er door zo'n vogel heen? Een oudere vogel, zonder voetring. Waarschijnlijk zo uit de jungle gerukt en in een kooi geplaatst. En na jaren en jaren dromen, mag je zomaar ineens weer naar buiten.

alt

Zit je ineens weer in een boom,

alt

waar je lekker aan kan knabbelen.

Karel is inmiddels herplaatst en het gaat heel erg goed met deze kanjer.