Grijze roodstaart Nora
Vandaag hebben we grijsje Nora opgehaald. Nora is ongeveer 24 jaar oud en heeft 20 jaar bij haar voormalige eigenaars gewoond. Ze is eigenlijk nooit rustig geweest. Altijd maar gillen en alles nadoen wat ze hoorde. Nora heeft een voorkeur voor mannen en het vrouwtje moest het ontgelden. Zodra het vrouwtje wakker was begon ze te gillen en hield niet op. Ze heeft ook nog een poosje los mogen vliegen in huis maar ze sloopte werkelijk alles. Zelfs de onderplaat van haar ijzeren kooi heeft ze volledig met haar snavel gesloopt. Uiteindelijk stond ze hele dagen met een nieuwe kooi in de keuken omdat het vrouwtje niet meer tegen haar gegil en pesterijen kon. Uiteindelijk liep het vrouwtje de hele dag met oordoppen in haar oren. Na 20 jaar kon ze het écht niet meer verdragen, was 1 bonk zenuwen geworden en kon niet meer normaal functioneren. Ondanks alles was een goed onderkomen voor hun vogel belangrijker dan geld en namen ze contact op met de stichting. Natuurlijk hebben we gevraagd of het een optie was om met onze hulp met Nora aan de slag te gaan. Uitgelegd dat het wel degelijk kan worden opgelost maar dat je dan wel stevig in je schoenen moet staan. Nora heeft immers keer op keer gescoord. De eigenaren wisten echter van zichzelf dat ze dat niet meer zouden redden en besloten afstand te doen van Nora. 20 Jaar ellende is een lange tijd en het vrouwtje zat er volledig doorheen.

Dus zijn we vanmorgen in de auto gestapt, op weg naar Nora.

Nora zat wat stilletjes in haar( ik weet bijna zeker dat het een man is) kooi.Nadat we nog even met de emotionele eigenaren gepraat hebben, hebben we Nora in een reiskooitje gezet en zijn we vertrokken.Nog even langs Borssele om te wieken. Toen we de kooi opendeden sprong Nora er van schrik uit en zat een beetje beduusd op de grond. Hoewel er gezegd was dat hij een hekel aan vrouwen had, ging ik door de knieën en stak mijn hand uit. De eerste woordjes die ik van hem hoorde, zal ik nooit meer vergeten....... Kom maar, het is goed. Het is goed! Mijn hart smolt. Nora stapte op mijn hand en kroop tegen me aan. Met een dikke brok in mijn keel gaf ik hem een dikke knuffel. Ja jongen, het is zeker goed! Jij gaat een geweldige vrije toekomst tegemoed!


Update:

Nora heeft zich, in de opvang, qua schreeuwgedrag niet meer laten horen. Een hekel aan vrouwen heeft hij ook niet. Dingen slopen, tot nu toe niet gezien. Hij stapt keurig op de hand en kwebbelt zachtjes voor zich uit. Noor is een superkanjer die straks een supergoed nieuw thuis verdiend!


Nora is inmiddels herplaatst.