Gerrit is een grijsje op leeftijd. Ongeveer 45 jaar en zijn leven lang heeft hij in een veel te klein kooitje gewoond. Letterlijk op 1 stok en verder niks. Doordat de eigenaren zijn overleden, streken de kinderen met de hand over het hart en namen Gerrit in huis. Daar zat Gerrit dan. Niet handtam en eigenlijk waren ze een beetje bang van hem. Bovendien wilden ze helemaal geen papegaai.Er was niemand anders die hem wilde hebben. Ze wisten niet wat ze er mee moesten en een dier in een kooi stond ze ook al niet aan.  Ze willen dat deze vogel voor de rest van zijn leven een vrije papegaai zal zijn, bij mensen die wél voor een papegaai hebben gekozen.

Hoogste tijd om Gerrit te bevrijden.  

En daar zit je dan, voor het eerst in 45 jaar, in een echte boom, zonder tralies, de wind door je veren en door je stoffige neusgaten. Dát moet toch heerlijk aanvoelen!!


Gerrit is herplaatst.

Update van het herplaatsgezin:

Half oktober 2009 is Gerrit bij ons gekomen. Gerrit is zeker niet de makkelijkste vogel maar wij wilden het heel graag met hem proberen. Dus in eerste instantie kwam hij logeren om te zien hoe het zou gaan. Al snel hebben wij besloten dat Gerrit definitief bij ons zou blijven, want het is een wereldvogel.
Toen hij pas bij ons was, was het een hele worstelpartij om hem uit zijn slaapbench te halen ´s morgens. Ik moest elke ochtend een nieuwe truc verzinnen en soms stond hij met bench en al onder de douche.  De laatste tijd laat hij zich, wel onder protest, vrij makkelijk uit zijn bench halen.
Verder stapt hij altijd netjes op de opstapstok, of hij nou in zijn boom zit, onder de kast of boven in de klimwand.
Je kan Gerrit geen groter plezier doen, dan door hem op de grond rond te laten scharrelen waar ook dozen staan die hij heerlijk kan slopen. Zo af en toe komt hij dan even bij me kijken en gaat dan weer lekker aan de wandel.
De andere gaaien (Willem en Janneke) tolereert hij, maar ze moeten hem wel met rust laten.
Wat ik verder heel erg leuk vind aan Gerrit is dat je, op zijn manier, een heel gesprek met hem kan voeren. Als ik hem bij me neem en tegen hem praat, praat hij op zijn manier terug. Hij geeft je echt het gevoel dat hij met je wil communiceren.
Verder is hij gek op dansen en zingen, lekker buiten zijn en wandelen.
Het is ook een hele dankbare vogel. Als hij een nootje of een stukje fruit krijgt zegt hij heeeeeeeel lief Ooooooooooooooooh, voordat hij het aanpakt. Als hij het dan vervolgens op gaat peuzelen zie je hem écht genieten. Hij eet het heel zorgvuldig op met hele kleine hapjes, echt heel lief.
Langzaam maar zeker komen de lieve kanten van Gerrit naar boven en gaat hij zich steeds meer op zijn gemakkie voelen hier. Al blijft het wel een vogel waar je voorzichhtig mee moet blijven omdat hij zo af en toe ineens naar je uit kan vallen. En als Gerrit bijt dan bijt hij ook écht, au au.
Al met al heeft Gerrit onze harten gestolen en zijn we ontzettend blij met deze kanjer. Want gezien zijn leeftijd en het feit dat hij zijn hele leven in een veel te klein kooitje heeft gezeten doet hij het hartstikke goed!!
Stapje voor stapje komen we er wel.