Grijze roodstaart Joko
Joko zijn eigenaar kwam enige tijd geleden te overlijden en zo kwam Joko terecht bij de mensen waar wij hem hebben opgehaald. Hij zou vreselijk krijsen en vooral het vrouwtje niet mogen. Toen wij daar kwamen zat daar een ondeugend kijkend grijsje met zo'n geweldige blik in z'n ogen dat we smolten. Wij keken elkaar aan met een blik; dat is een watje.

Joko is +/- 40 jaar


alt


UPDATE:


Toen ik Joko ging ophalen bij haar vorige baasjes dacht ik wat een watje wat een lieve oogjes.
Eenmaal hier in huis, na twee dagen wennen, ging ik met Joko aan de slag .

Joko krijste bij alles wat ik ondernam. Uit de slaapbench een drama, douche drama, wat te dicht benaderen drama, opstapstok je laten vallen nog harder krijsen,
handen nee!!!!!! eng!!!
Wat mij wel erg verbaasde was wanneer ik s'morgens de gaaitjes eten gaf , ik wel met mijn handen in de slaapbench mocht en ze zachtjes langs mijn vinger wreef.
Joko is een echte alleseter en stapte zonder moeite over op pellets.
Langzaam maar zeker werd het krijsen minder, stapte ze netjes op en liet het douchen gelaten over zicht komen. En koppiekrauwen vindt ze nu heel erg lekker, dat laat ze blijken door als ik met haar praat haar koppie aan te bieden maar ja daar begin ik niet aan, hoe verleidelijk het ook is. Dus krijgt ze, als het mij zo uitkomt, een paar keer per dag even een koppie koppie.
Met de ander papegaaien is het nooit een probleem geweest, ze is heel sociaal. Ook op de wandelwagen vind ze inmiddels geweldig. 

Mijn klein opvangertje Joko heeft haar angst voor handen toch overwonnen.

Wat ben ik trots op haar !!

alt

Joko is veranderd in zeer lief aandoenlijk hartediefje.

Het gezin wat Joko een plekje wil geven krijgt een geweldig lief probleemloos papegaaitje in huis.